Trudności z jedzeniem u dzieci i nastolatków

„Czy ona w końcu przestanie wybrzydzać przy jedzeniu?”, „Czy on może wreszcie zacząć jeść normalnie?”

Rodzice odpowiadają za zrównoważoną dietę dziecka, zdarza się jednak, że jedzenie powoduje zmartwienia i staje się polem walki.

Książka Trudności z jedzeniem… to przewodnik po tym, jak sobie radzić, kiedy jedzenie stanowi źródło trosk:

• „Moje dziecko je za mało”,
• „Moje dziecko je za dużo”,
• „Moje dziecko je jakoś dziwnie…”

Pokazuje też, czym tak naprawdę jest jedzenie – to nie tylko dostarczanie mocy organizmowi, ale i wspaniałe (a czasem trudne) narzędzie do budowania więzi międzyludzkich. 

Ta książka podpowie, jak warto uczyć dzieci relacji z jedzeniem. Wesprze was w sytuacji, kiedy stawiacie czoła neofobii żywieniowej oraz chorobom i zaburzeniom odżywiania, w tym anoreksji czy bulimii. Autorka wskazuje także,  kiedy i do jakiego specjalisty udać się po poradę oraz pomoc.

Kim jest autorka?

 

 

Agata Dutkiewicz – doktor nauk medycznych, dietetyczka kliniczna, psycholożka, psychoterapeutka, psychodietetyczka, wykładowczyni akademicka. Angażuje się w projekty edukacyjne i profilaktyczne oraz jest założycielką Centrum Psychodietetyki, w którym udziela pomocy psychodietetycznej i psychoterapeutycznej.

Przeczytaj fragment książki „Trudności z jedzeniem u dzieci i nastolatków”

  Kup książkę w pakiecie:

 [product id="27931"]

Znaczenie jedzenia w rozwoju dziecka

Gdy nasze dzieci jedzą zdrowo i pożywnie, mamy nadzieję, że będą rosły bez chorób i miały siłę na podejmowanie nowych aktywności. Jednak dostarczenie ciału składników odżywczych jest tylko jedną z funkcji jedzenia. Spójrzmy choćby na to, jak jemy, a nie tylko na to, co jemy: wspólne spożywanie posiłków jest praktykowanym w wielu kulturach sposobem budowania więzi międzyludzkich, próbowanie zaś nowych smaków – rozszerzaniem horyzontów poznawczych. Zdarza nam się też mylić płynący z ciała sygnał głodu z różnymi, nieraz trudnymi stanami emocjonalnymi, a po pysznym, odżywczym daniu poprawia się nasze samopoczucie i nabieramy ochoty do nawiązywania interakcji. Jedzenie jest ważne dla całego naszego życia, warto więc przybliżyć jego aspekty – biologiczne, emocjonalne, poznawcze i społeczne. 

Gdy dopiero co urodzone dziecko zostanie położone na brzuchu mamy, będzie próbowało podpełzać do sutka w poszukiwaniu mleka (jest to tzw. breast crawl13). Instynkt poszukiwania pokarmu jest w nas głęboko zakorzeniony od pierwszych momentów życia. Doskonale widać, że nawet noworodek ma kompetencje do odżywiania się. Dalsze doświadczenia „po drugiej stronie brzucha” przepełnione są nieprzerwaną nauką – dziecko uczy się oznaczających głód i sytość sygnałów płynących z ciała. Zapamiętuje nieprzyjemne uczucie, kiedy oczekiwanie na porcję mleka się wydłuża, a także błogą ulgę, gdy jest już nasycone.

Po kilku miesiącach od narodzin niemowlę zaczyna kolejną wielką przygodę z jedzeniem. Rozszerzanie diety to naturalny etap rozwojowy i multisensoryczne przeżycie w świecie nowych smaków, zapachów, konsystencji i kolorów. Malec, który zaczyna sam sięgać, obwąchiwać, dotykać i przyglądać się nowościom, stopniowo przejmuje odpowiedzialność za własne decyzje żywieniowe. Równocześnie rozwijają się jego preferencje, smaki i fundamenty własnej relacji z jedzeniem. 

Autonomia i decyzyjność dziecka w kwestii żywienia wzrastają wraz z jego rozwojem. Późniejsze dzieciństwo i okres nastoletni to momenty dalszego budowania nawyków żywieniowych i kształtowania relacji. W tym czasie młody człowiek natyka się jednak na coraz to inne wyzwania: Jak rozpoznawać sygnały z ciała, gdy szybkie tempo życia nie pozwala nam na uważność? Jak zdrowo zaspokoić głód w obliczu łatwego dostępu do atrakcyjnego smakowo, ale niskowartościowego jedzenia? 

Dzieci stopniowo uczą się, w jaki sposób ich ciało i psychika funkcjonują pod wpływem różnych rodzajów pokarmów. Zaczynają też dostrzegać, że odżywianie może stanowić narzędzie do kontroli ciała i jego wyglądu. Przyswajają nie tylko modele żywieniowe, które dominują w ich rodzinie, ale też związane z jedzeniem oraz urodą przekazy kulturowe i medialne.

Na każdym z etapów rozwoju możemy pozytywnie wpływać na kształtowanie dziecięcego stosunku do jedzenia. Zaczyna się choćby od ciepła ciała mamy, w które niemowlak wtula się po sytym mlecznym posiłku. Możliwość zbadania jedzenia rączkami na późniejszym etapie rozwoju wzmacnia jego poczucie sprawczości – to ono decyduje, co i kiedy włożyć do buzi, tym samym zaspokajając głód. Kilkulatki chętnie podejmują się gotowania razem z rodzicami, a nastolatki słuchają afirmujących wypowiedzi na temat własnego wyglądu. Nie bez znaczenia pozostaje też obserwowanie zachowań rodzica.

Gdy dorosły odżywia się w sposób zbilansowany i zdrowy oraz akceptuje swój wygląd, zwiększa szansę na to, że jego dziecko rozwinie harmonijne relacje z jedzeniem. 

Jedzenie to nie tylko zaspokajanie głodu – to również przyjemna forma spędzania czasu i budowania relacji. Może zaspokajać potrzeby emocjonalne, zapewniając bezpieczeństwo, bliskość i akceptację, a także sprzyjać cennej nauce dokonywania świadomych, optymalnych wyborów. Wszystko jednak zaczyna się od ciała.

JEDZENIE I ROZWÓJ FIZYCZNY

Dostarczanie w prawidłowych ilościach niezbędnych składników pokarmowych wspomaga harmonijny wzrost ciała i odpowiedni przyrost wagi. Jest to szczególnie ważne w okresie intensywnego rozwoju fizycznego u dzieci i nastolatków. Dzięki jedzeniu wprowadzamy do organizmu substancje odżywcze: białka, węglowodany,
tłuszcze, witaminy i składniki mineralne.

 Więcej przeczytasz w naszej książce „Trudności z jedzeniem u dzieci i nastolatków”:

 [product id="25790"]

Zobacz też najczęściej wybierane przez rodziców Hity od Natuli!

Poznaj nasze książeczki Niuniuś - o emocjach małego dziecka:

[product id="23455, 25343, 25388, 23512, 23528, 24390, 24392, 23591, 23455, 23692, 24390, 24392, " slider="true"]

Poznaj naszą Serię Rodzicielską – tworząc ją myśleliśmy o tym, czego najbardziej potrzebują rodzice.